Zagrożenie wyprawy część 4 (Owady)

Błonkówki (rodzina owadów posiadająca około 110 tysięcy gantunków).
Czyli na polski to osy, pszczoły, szerszenie, trzmiele, mrówki, etc.

trzmiel
źródło zdjęcia: http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Bombus_terrestris1_trzmiel_ziemny_small.jpg

 

Cechy charakterystyczne:
Każdy gatunek wygląda trochę inaczej, od kilku milimetrów do kilku centymetrów.  Najczęściej żółto-czarne zabarwienie.

Zagrożenia:
– Największe zagrożenie z nich to osy (często budują swoje gniazda w ziemi) są z nich najbardziej agresywne.
– Użądlenia kilku osobników nie zagrażają zdrowiu i życiu człwoieka, o ile nie jest on uczulony. Wtedy każde ugryzienie może stanowić poważne zagrożenie.
– Użądlenie w szyję, lub niechcący połknięcie stanowi bardzo duże zagrożenie.

Dawka śmiertelna dla człowieka o mojej wadze to około 900 mg jadu do 8100 mg. Jedno użądlenie np. szerszenia to około 0,2 mg jadu. W gruncie rzeczy szerszeń mniej wstrzykuje jadu niż osy.

Narażenie:
- wejście niechcący na gniazdo. (bardzo prawdopodobe)
– prowokowanie np. słodyczami (papierek od batona w odsłoniętym miejscu plecaka)

Z doświadczenia kontaktów z osami to zostałem użądlony około 10 razy jednocześnie, podczas chodzenia wzdłuż rzeki w woj. świętokrzyskim kilkanaście lat temu. Miejsce po pierwszym użądleniu tylko zaczeło mi puchnąć tak, że po trzech dniach (walki domowymi sposobami) musiałem jednak skorzystać z zastrzyku do mięśniowego. Natomiast podczas wędrówki GSB (Główny Szlak Beskidzki) również zostałem użądlony tym razem raz (kolega natomiast dotał 6 razy). Co się później okazało to właśnie ten papierek od batona spowodował to, że zainteresowały się nami.

Moja procedura w przypadku ugryzienia:

1) Jak najszybsza ewakuacja z miejsca, ataku.

2) Opatrzenie „ran”, przyjęcie wapna. Obserwacja miejsca ugryzienia.

3) W sytuacji użądlenia w miejsca zagrażające mojemu życiu i zdrowiu działanie musi być szybkie. Jak najszybsze dotarcie do dróg i zabudowań. W tym samym czasie poinformowanie Piotra o mojej lokalizacji oraz danie mu czasu na powiadomienie specjalistycznych służb.

 

Chrząszcz (Pryszczel lekarski) – podłużny owad długości około 15 mm, jasno-zielonego koloru.

chrzaszcz

źródło zdjęcia: http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Lytta-vesicatoria.jpg

Zagrożenia:
– kantarydyna (organiczny związek chemiczny) wydzielany w chwilach zagrożenia przez pryszczela. Dawka śmierelna dla człowieka mieści się między 10 a 30 mg. Już 0,1 mg powoduje bóle i zaczerwienienie na skórze a następnie powstają pęcherze.
– pobudza układ moczowo-płuciowy, powoduje zapalenie dróg moczowych i przewodu pokarmowego.

Kiedyś ze sproszkowanych chrząszczy robiono truciznę.

Narażenie:
– połknięcie, ściśnięcie podczas zwijania namiotu, etc (ale bardzo małe prawdopodobieństwo).